TBOX و OBD جلو و عقب با گذرگاه CAN در تعامل هستند.

T-BOX یک جعبه تله‌ماتیک نصب‌شده در جلو است، یعنی قبل از عرضه به بازار، یک کنترل‌کننده شبکه‌ای در خودرو وجود دارد. یک برنامه تلفن همراه مربوطه در کل خودرو منتشر خواهد شد و عملکردهای زیر را می‌توان به‌طور رسمی از طریق برنامه تلفن همراه انجام داد:

کنترل از راه دور وسایل نقلیه: باز کردن قفل درب، کنترل پنجره، کنترل سانروف، کنترل تهویه مطبوع، روشن کردن خودرو و سایر عملکردها؛

دریافت اطلاعات خودرو: وضعیت درها، وضعیت پنجره‌ها، وضعیت چراغ‌های خودرو، وضعیت فشار باد لاستیک‌ها، اطلاعات مربوط به عیب خودرو، موقعیت‌یابی خودرو و سایر عملکردها؛

خدمات امنیتی: هشدار در صورت یدک‌کشی خودرو، هشدار از راه دور و ردیابی موقعیت مکانی پس از سرقت خودرو؛

تشخیص و به‌روزرسانی از راه دور: اکثر خودروها در حال حاضر از این قابلیت پشتیبانی نمی‌کنند و در آینده به آرامی توسعه خواهند یافت.

T-Box عموماً به ترمینال هوشمند خودرو در سیستم اینترنت وسایل نقلیه اشاره دارد. این ترمینال مستقیماً با گذرگاه CAN خودرو ارتباط برقرار می‌کند تا اطلاعات وضعیت بدنه و وضعیت خودرو را دریافت کند و این پارامترها را در پس‌زمینه TSP بارگذاری کند. همچنین می‌تواند دستورالعمل‌های صادر شده توسط پس‌زمینه را دریافت کرده و نتایج اجرا را بازگرداند. بر این اساس، عملکرد کنترل از راه دور را می‌توان به برنامه‌های تلفن همراه، کلیدهای هوشمند و غیره گسترش داد.

البته، امکان اتصال سیستم‌های سرگرمی صوتی و تصویری خارجی مختلف نیز وجود دارد. T-Box می‌تواند ماژول‌های OBD را ادغام کند و من فکر کردم می‌تواند به عنوان یک ماژول نصب شده در عقب، جایگزین تجهیزات OBD شود. با این حال، بر اساس اصل کار و شکل T-Box و همچنین ملاحظات ایمنی، ماژول‌های نصب شده در جلو بهتر خواهند بود.

وقتی از تجهیزات جلویی صحبت کردیم، طبیعتاً به OBD هم اشاره کردیم که پنج یا شش سال پیش نسبتاً محبوب بود (در عیب یابی) برنامه کاربردی.

نمودار مدار OBD مشترک

جعبه OBD یک محصول پس از نصب است. یک جعبه کوچک اضافی در پورت OBD خودرو قرار می‌گیرد تا شبکه‌سازی با فضای ابری را محقق کند و مقدار کمی از اطلاعات خودرو را بخواند. به طور کلی، کنترل کمی روی خودرو وجود دارد و هیچ عملکرد دیگری از TBOX وجود ندارد. OBD به دستگاه OBD اشاره دارد که می‌تواند به رابط تشخیصی OBD خودرو متصل شود. این دستگاه می‌تواند داده‌های باس خودرو را جمع‌آوری کند، تشخیص خطا را انجام دهد و تراشه‌های GPS، حسگرهای شتاب و غیره را ادغام کند و داده‌های رانندگی را به دست آورد. در ترکیب با برنامه تلفن همراه، می‌تواند نقش امنیتی خاصی در آلارم‌های لرزش، جابجایی و احتراق ایفا کند. البته، برخی دیگر از دستگاه‌های نصب شده روی خودرو نیز رابط OBD را اشغال می‌کنند، مانند ناوبری خودرو HUD و غیره. از آنجایی که ارتباط با خودرو از باس CAN که معمولاً در خودروها استفاده می‌شود، استفاده می‌کند، در برخی کاربردها به آن CAN BOX نیز گفته می‌شود و همه آنها محصولات پشتیبانی پس از نصب هستند.

نصب سخت‌افزار ترمینال هوشمند خودرو obd

وضعیت بازار OBD در سال‌های ۲۰۱۷-۲۰۱۸ به شرح زیر است:

از آنجا که تعداد مشخصی از خودروهای موجود در بازار قبلاً عملکردهای اینترنتی نداشتند، ما این محصول را به طور موقت برای ارائه مدیریت ناوگان بیمه UBI و سایر خدمات ساختیم. این یک محصول انتقالی است. وقتی T-BOX در آینده محبوب شود، ارزش فعلی آن بسیار کم خواهد بود.

T-Box می‌تواند ماژول‌های OBD را ادغام کند و من فکر می‌کردم که می‌تواند جایگزین تجهیزات OBD به عنوان یک ماژول نصب شده در عقب شود. با این حال، بر اساس اصل کار و شکل T-Box و همچنین ملاحظات ایمنی، ماژول‌های نصب شده در جلو بهتر خواهند بود. به طور کلی به ترمینال هوشمند نصب شده در خودرو در سیستم اینترنت وسایل نقلیه اشاره دارد که مستقیماً با گذرگاه CAN خودرو ارتباط برقرار می‌کند تا اطلاعات وضعیت بدنه و وضعیت خودرو را به دست آورد و این پارامترها را در پس‌زمینه TSP بارگذاری کند. همچنین می‌تواند دستورالعمل‌های صادر شده توسط پس‌زمینه را دریافت کرده و نتایج اجرا را بازگرداند. بر این اساس، عملکرد کنترل از راه دور را می‌توان به برنامه‌های تلفن همراه، کلیدهای هوشمند و غیره گسترش داد. البته، اتصال سیستم‌های سرگرمی صوتی و تصویری خارجی مختلف نیز امکان‌پذیر است.

دو نوع ترمینال نصب‌شده روی خودرو که در بالا ذکر شد، بسته به میزان نقض توافق‌نامه اولیه کارخانه، می‌توانند از راه دور عملیاتی مانند بالا بردن شیشه، سوت، روشن کردن موتور، تهویه مطبوع و حتی عملکردهای پیشرفته‌تر را کنترل کنند. از آنجایی که آنها باید به‌طور جداگانه برای برندها، مدل‌ها و مدل‌های مختلف تطبیق داده شوند، پوشش عملکردهای کنترل از راه دور نسبتاً محدود است.

درباره تعامل بین TBOX و گذرگاه CAN

با توجه به بلوغ و قابلیت اطمینان فناوری گذرگاه CAN، شبکه گذرگاه درون خودرویی اساساً همه خودروها در حال حاضر CAN است. شکل زیر شبکه گذرگاه یک وسیله نقلیه عمومی را نشان می‌دهد.

این فقط یک نمودار شماتیک است که روش اتصال منطقی کلی را نشان می‌دهد. معماری‌های گذرگاه هر شرکت متفاوت است، اما اساساً شامل شبکه‌های CAN پرسرعت و کم‌سرعت هستند (معمولاً شبکه کم‌سرعت حذف می‌شود). MOST عمدتاً در سیستم‌های سرگرمی که به حجم نسبتاً زیادی از داده‌ها نیاز دارند، استفاده می‌شود و برای همه وسایل نقلیه استاندارد نیست.

برای اینکه TBOX بتواند برخی از عملکردهای خودرو را کنترل کند، از عملکرد گذرگاه CAN جدایی‌ناپذیر است. به‌طورکلی سه روش در صنعت وجود دارد. OBD روش تولیدکنندگان اصلی تجهیزات (OEM) مسئول نیست و در این پاسخ به آن اشاره نخواهد شد.

۱. اتصال مستقیم به CAN و استفاده از TBOX به عنوان گره را انتخاب کنید. (در ستون به این موضوع به طور مفصل اشاره نشده است)

اگر فقط نیاز به پیاده‌سازی تابع کنترل یک CAN خاص در TBOX دارید (معمولاً CAN بدنه که دارای توابع مدیریت شبکه است، پیاده‌سازی آن نسبتاً ساده است)، می‌توانید TBOX را مستقیماً به عنوان یک گره به این شبکه اضافه کنید و از همان فرستنده-گیرنده CAN برای پردازش سیگنال‌های شبکه تلفن همراه، بلوتوث، WIFI و سایر سیگنال‌ها به سیگنال‌های CAN استفاده کنید. مزیت آن البته ساده و مستقیم بودن آن است. شما فقط باید مکانیسم بیدار شدن از خواب و دسترسی ایمن گره TBOX را آماده کنید. استراتژی‌های مدیریت شبکه سایر گره‌ها نیازی به اصلاح مجدد ندارند. عیب آن این است که تابع محدود است (البته سیگنال TBOX را می‌توان از طریق دروازه به CAN برق نیز ارسال کرد که دردسرسازتر است، بنابراین روش ۲ وجود دارد).

۲. ادغام تابع TBOX با دروازه

تعاملات CAN با سرعت‌های مختلف نیاز به یک دروازه برای ارسال سیگنال‌ها دارد. اگر عملکرد TBOX در دروازه ادغام شود، می‌توان تعامل مستقیم با تمام شبکه‌های CAN را مشابه شکل زیر انجام داد. چنین روش اتصالی فقط نیاز به افزودن مدیریت شبکه به گره‌های موجود در CAN برق دارد که از عملکرد TBOX پشتیبانی می‌کنند. مزیت این است که انتقال اطلاعات مستقیم و مؤثر است و پیاده‌سازی آن ساده است. عیب این است که الزامات امنیتی نسبتاً بالا هستند.

۳. TBOX به شبکه خارجی CAN متصل است

در شبکه MOST (یا شبکه غیر CAN دیگر) که مسئول سیستم سرگرمی است، ادغام شده و برای ارسال پیام‌ها به دروازه (gateway) متکی است. این ساختار اکنون در صنعت زیاد استفاده نمی‌شود. مزایای آن عبارتند از: شبکه خارجی به شدت با سیستم سرگرمی یکپارچه شده است و تحقق ویژگی‌های سرگرمی و اجتماعی اینترنت وسایل نقلیه را آسان می‌کند؛ اطلاعات باید از طریق دروازه MOST ارسال شوند که بسیار امن است. معایب: هزینه گذرگاه MOST بالا و توسعه دروازه MOST دشوار است.

اصل تعامل در واقع بسیار ساده است، یعنی TBOX می‌تواند به شبکه CAN متصل شود و پیام‌های CAN ارسال کند، و گره کنترل‌شده مربوطه می‌تواند بیدار شود و پیام‌های CAN را از TBOX دریافت کند، نه چیز دیگری. عملکرد پیاده‌سازی تقریباً یکسان است و امیدوارم توجه بیشتری به قابلیت اطمینان و امنیت شود. در واقع، با توسعه فعلی الکترونیک خودرو، محدودیت‌های گذرگاه CAN در حال افزایش است و صنعت به آرامی به دنبال جایگزین‌هایی برای آن بوده است.

Flexray (CAN FD) و اترنت به آرامی با استانداردها و دستگاه‌های مربوطه در حال ظهور هستند. اگر اترنت در خودرو استفاده شود، اساساً برای TBOX نیز مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

خلاصه:از طریق مقایسه، مشخص می‌شود که اصول کنترل پیاده‌سازی شده توسط جعبه‌های OBD و TBOX اساساً مشابه هستند. در حال حاضر، "میدان نبرد" اصلی جعبه‌های OBD، بازار پس از فروش است. این جعبه‌ها توسط تأمین‌کنندگان قطعات خودرو توسعه داده شده و سپس به صاحبان خودرو فروخته می‌شوند. تولیدکنندگان اصلی تجهیزات (OEM) کمتر درگیر هستند زیرا شامل تجزیه و تحلیل و شکستن پروتکل‌های مربوطه و رمزگذاری مرتبط است. صدور گواهینامه الگوریتم عملکردهای کمتری دارد که می‌توان آنها را تحقق بخشید، عمدتاً عملکردهای نظارت غیرفعال؛ "میدان نبرد" اصلی TBOX بازار پیش از نصب است که معمولاً توسط تولیدکنندگان خودرو توسعه می‌یابد. این جعبه‌ها می‌توانند با کنترل‌کننده‌های مختلف خودرو بهتر ادغام شوند و کنترل از راه دور تجهیزات نصب شده روی خودرو را محقق کنند. TBOX معمولاً قبل از فروش خودرو مونتاژ می‌شود.

جعبه پخش خودرو مشترک

این مقاله از «Dayin Blue Ocean Technology» که از حقوق مالکیت معنوی حمایت می‌کند، بازنشر شده است. لطفاً هنگام چاپ مجدد، منبع اصلی و نویسنده را ذکر کنید. در صورت وجود هرگونه نقض، لطفاً برای حذف آن با ما تماس بگیرید.