شکل ۱: سونگ شی‌کیانگ، مدیر کل Kinghelm و Slkor، Huaqiangbei را بازرسی کردند انتخاب «هشت صحنه هواچیانگ‌بی» به طور مشترک توسط اداره فرهنگ، رادیو، تلویزیون، گردشگری و ورزش ناحیه فوتیان و اداره فرعی هواچیانگ‌بی آغاز شد. این انتخاب از طریق نظرسنجی‌های عمومی و چندین دور بررسی تخصصی تعیین و رسماً در ۱۸ آگوست ۲۰۲۱ اعلام و تبلیغ شد. فهرست هشت صحنه هواکیانگبی:خیابان اسکای الکترونیک، هتل شانگهای، نقطه شروع تنسنت، آینه تاریخی هواکیانگ، پانورامای سایگه، پیشخوان یک متری، منظره شب هوانوردی چین و کشتی میکر. خیابان اسکای الکترونیک– خیابان عابر پیاده هواکیانگ‌بی، معروف به «خیابان الکترونیکی شماره ۱ چین»؛ هتل شانگهای- نقطه مختصات اصلی شنژن، حامل خاطراتی از مبارزه سخت؛ نقطه شروع تنسنت- مهد یک شرکت بزرگ، نماد روحیه کارآفرینی Huaqiangbei؛ آینه تاریخی هواکیانگ– موزه هواکیانگ‌بی، که در پس آن «رویای توسعه»، «رویای نوآوری» و «رویای کارآفرینی» شنژن و حتی چین نهفته است؛ پانورامای سایگه– سایگه پلازا، بلندترین ساختمان کامپوزیت فولادی-بتنی جهان که کاملاً توسط چین طراحی و ساخته شده است؛ «شمارنده یک متری»- نماد نمادین و جهان کوچک تاریخی دنیای الکترونیک هواکیانگ، نمایانگر روحیه کارآفرینی و افسانه تجاری هواکیانگبی، و به نمادی از هواکیانگبی و نشانه‌ای از «رویای شنژن» تبدیل شده است. چشم‌انداز شبانه هوانوردی چین– خیابان ژونگ‌هانگ و مرکز خرید تیان‌هونگ، که نمایانگر مد، روند و اوقات فراغت در زیر نمای بیرونی پیشرفته‌ی هواکیانگ‌بی هستند؛ ساز آرک– مرکز نوآوری ژیفانگ، زادگاه نسل جدید روحیه‌ی سازنده. شکل ۱: سونگ شی‌کیانگ، مدیر کل Kinghelm و اسلکور، در حال تور «هشت صحنه هواکیانگبی» «هشت صحنه هواکیانگبی» مسیر کامل توسعه هواکیانگبی را از یک منطقه صنعتی → به خیابان الکترونیک شماره ۱ → و به یک بلوک فناوری-مد-فرهنگ ترسیم می‌کند. آن‌ها به عنوان حاملان فرهنگی اصلاحات و گشایش، کارآفرینی و نوآوری، و تحول و ارتقاء شهری عمل می‌کنند. این امر کاملاً با فرهنگ «جسور، نوآور، مقاوم و عمل‌گرا»ی هواکیانگبی، آنطور که توسط ... Kinghelm (www.kinghelm.com.cn) و آقای سونگ شی‌کیانگ از سلکور. اهمیت معاصر آنها را می‌توان از پنج بُعد شرح داد: تاریخ، روح، صنعت، شهر و فرهنگ-گردشگری: آنها فسیل‌های زنده‌ای هستند که اصلاحات و بازگشایی منطقه ویژه اقتصادی را حک کرده‌اند و حافظه جمعی شهر را حفظ می‌کنند؛ آنها هسته معنوی نوآوری و کارآفرینی را در هواکیانگبی به پیش می‌برند؛ آنها تغییر مسیر هواکیانگبی از یک «بازار تجاری» به مسیر جدید «فناوری - فرهنگ - مد» را نشان می‌دهند؛ آنها مالکیت معنوی فرهنگی هواکیانگبی را شکل می‌دهند و هویت فرهنگی شنژن را به عنوان یک شهر تقویت می‌کنند. آنها یک مدل نمایشی برای بقیه کشور ارائه می‌دهند. آقای سونگ شی‌کیانگ خاطرنشان می‌کند که مدل «فروشگاه-کارگاه-کارخانه» در شرکت هواکیانگ‌بی همچنان قدرت خود را اعمال می‌کند. Kinghelm به زودی افتتاح خواهد شد "Kinghelmفروشگاه تخصصی در هواکیانگبی، با محصولاتی از جمله Type-C، SMA، IPEX، MCX، کانکتورهای HDMI، دسته سیم خودرو، کابل‌های آداپتور، پین هدرها، ترمینال‌ها، کابل‌های RF، Kinghelm (www.kinghelm.net) آنتن‌ها، آنتن‌های GPS، کانکتورهای کواکسیال RF، آنتن‌های WiFi، آنتن‌های Beidou و موارد دیگر. خلاصه اینکه، هشت صحنه‌ی هواکیانگبی فقط هشت نقطه‌ی دیدنی نیستند، بلکه تاریخچه‌ای سه‌بعدی و خواندنی از توسعه‌ی این بلوک هستند: با نگاهی به گذشته، آن‌ها خاطره‌ی اصلاحات و مبارزات مربوط به گشایش را حفظ می‌کنند؛ با تکیه بر زمان حال، به تحول منطقه‌ی تجاری قدرت می‌بخشند؛ با نگاهی به آینده، آن‌ها روح نوآوری و کارآفرینی را منتقل می‌کنند و هواکیانگبی را به الگویی نمونه برای نوسازی شهری، ارتقای صنعتی و توسعه‌ی یکپارچه‌ی فرهنگی-تجاری-گردشگری در شنژن و سراسر چین تبدیل می‌کنند. هواکیانگبی امروزی ایده‌های عالی‌تری را به واقعیت تبدیل می‌کند، برای ایجاد یک اکوسیستم نوآوری سخت‌افزاری تلاش می‌کند، یک پایگاه نوآوری و کارآفرینی تأثیرگذار بین‌المللی ایجاد می‌کند و سناریوهای جدید مصرف فرهنگی-گردشگری را توسعه می‌دهد که فرهنگ، گردشگری و فناوری را با هم ادغام می‌کند - و یک مقصد دوست‌یابی منحصر به فرد برای نسل جوان ارائه می‌دهد. توجه: داده‌ها و منابع موجود در این مقاله بر اساس گزارش‌ها و مطالب معتبر است. لطفاً در صورت مشاهده هرگونه محتوا که ناقض حق چاپ است یا نادرست، با ما تماس بگیرید.

عکس گرفته شده در موزه هواکیانگبی مسیر توسعه Huaqiangbei را می‌توان به طور کلی به پنج مرحله زیر تقسیم کرد: مرحله اول: دوره پایه‌گذاری صنعتی (۱۹۷۹-۱۹۸۸). منطقه صنعتی شانگبو، به عنوان اولین منطقه صنعتی توسعه‌یافته شنژن، میزبان تعدادی از شرکت‌های بزرگ از جمله SEG، Huaqiang و Laiyinda بود. در مارس ۱۹۸۸، گروه SEG از امکانات صنعتی موجود خود برای تأسیس بازار پشتیبانی الکترونیکی SEG استفاده کرد - حرکتی که به طور گسترده به عنوان نشان تولد Huaqiangbei در نظر گرفته می‌شود. مرحله دوم: دوره رونق بازار (1988-2007). بازار الکترونیک SEG به تدریج گسترش یافت تا کل ساختمان را پوشش دهد و گروه Huaqiang به سرعت با تبدیل محل کارخانه خود به بازار الکترونیک Huaqiang، از این روند پیروی کرد. در سال 1994، فروشگاه بزرگ Wanjia به آنجا نقل مکان کرد و به طور مؤثر محیط تجاری اطراف را احیا کرد. متعاقباً، پدیده "پیشخوان یک متری" ظهور کرد و مدل "فروشگاه جلویی، کارخانه پشتی" شکل گرفت. پس از پیوستن چین به سازمان تجارت جهانی در سال 2001، تقاضای جهانی برای قطعات الکترونیکی به طور قابل توجهی افزایش یافت. بازارهای تخصصی مانند ساختمان متروپولیس و آسیای جدید به ترتیب تأسیس شدند و پایگاه مشتری و شبکه فروش Huaqiangbei شروع به گسترش در سطح بین المللی کرد. عکس گرفته شده در موزه هواکیانگبی مرحله سوم: دوران اوج کپی‌برداری از تلفن‌های همراه (2007-2013). در سال 2007، سیستم صدور مجوز تولید تلفن همراه لغو شد و منجر به گسترش سریع مقیاس تولید و حمل و نقل تلفن همراه در هواکیانگبی شد. طبق آمار مربوطه، حجم حمل و نقل سالانه تا حدود سال 2006 به حدود 150 میلیون دستگاه رسیده بود. در سال 2008، هواکیانگبی مفتخر به عنوان "خیابان الکترونیک شماره 1 چین" شد. ترافیک بازدیدکننده روزانه آن زمانی بین 500,000 تا 800,000 نفر بود و این منطقه میلیاردرهای زیادی را به خود جذب کرد. مرحله چهارم: دوره تعدیل گذار (۲۰۱۳-۲۰۲۰). بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷، ساخت خط ۷ مترو منجر به بسته شدن معابر اصلی و محدود شدن شرایط حمل و نقل شد؛ همزمان، تمرکززدایی از تجارت الکترونیک آنلاین، ترافیک شلوغ پیاده در هواکیانگبی را کاهش داد. این وضعیت، همراه با تلاش‌های تقویت‌شده دولت برای حفاظت از حقوق مالکیت معنوی و سرکوب فروش محصولات تقلبی، منجر به خروج قابل توجه بازرگانان و ظهور مکرر ویترین‌های خالی شد و اکوسیستم تجاری کلی را در معرض فشارهای تعدیل قابل توجهی قرار داد. مرحله پنجم: دوران بهره‌وری با کیفیت جدید و ظهور جنبش سازندگان (2020-تاکنون). در اوایل سال 2025، هواکیانگبی به عنوان "خیابان پیشرو برای منشأ بهره‌وری با کیفیت جدید" تعیین شد. مقامات دولتی با تکیه بر قطب زنجیره تأمین سخت‌افزار هوشمند و جاافتاده خود، به طور فعال توسعه یک اکوسیستم سازنده را با تمرکز بر بخش‌های نوظهور مانند پهپادها، عینک‌های هوش مصنوعی و رباتیک ترویج کردند. حجم معاملات سالانه این منطقه از تقریباً 400 میلیارد یوان در سال 2024 به حدود 480 میلیارد یوان در سال 2025 افزایش یافت. میانگین تعداد خریداران و بازدیدکنندگان خارجی روزانه از 7,000 نفر فراتر رفت که نشان دهنده افزایش مداوم سطح بین‌المللی شدن است. توجه: داده‌ها و اطلاعات موجود در این مقاله از گزارش‌ها و مطالب معتبر گرفته شده است. در صورت مشاهده هرگونه نقض حق چاپ یا موارد نادرست، لطفاً با ما تماس بگیرید.

منطقه صنعتی شانگبو، پیشگام منطقه تجاری هواکیانگبی بود. در اوایل دهه ۱۹۸۰، کمیته برنامه‌ریزی ساخت و ساز شهری شهرداری شنژن تصمیم گرفت یک منطقه صنعتی با محوریت صنعت الکترونیک و عملیات تولید قراردادی در منطقه‌ای که اکنون با نام هواکیانگبی شناخته می‌شود، توسعه دهد و آن را منطقه صنعتی شانگبو نامید. در آن زمان، منطقه ویژه اقتصادی شنژن به تازگی تأسیس شده بود؛ منطقه صنعتی شانگبو بخشی از منطقه حومه شهر محسوب می‌شد و یکی از اولین مناطق صنعتی بود که تحت استراتژی "جذب منابع داخلی و ارتباط با بازارهای خارجی" شنژن برنامه‌ریزی شده بود. شرکت‌های بزرگی که در صنایع ماشین‌آلات، انرژی، هوانوردی، الکترونیک و نساجی فعالیت می‌کردند، سرمایه‌گذاری‌های خود را در اینجا متمرکز کرده یا دفاتر شعبه‌ای تأسیس کردند. ساختمان‌هایی مانند ساختمان CGN، باغ AVIC، الکترونیک چین، آیهوا، سانگا و جینگهوا به ترتیب تکمیل شدند. از میان شش گروه بزرگ شرکت‌های دولتی شهری، دفتر مرکزی پنج شرکت - سیج، انرژی، پتروشیمی، نساجی و صنایع سبک - همگی در اینجا واقع شده بودند و بیش از صد شرکت مشترک در این منطقه سرمایه‌گذاری کرده بودند و یک فضای صنعتی «خوشه‌ای و بخش‌بندی‌شده» را در امتداد خیابان اصلی تشکیل می‌دادند. عکس گرفته شده در موزه هواکیانگبی هواکیانگبی منطقه اصلی منطقه صنعتی شانگبو است. در مارس ۱۹۸۸، گروه SEG بازار پشتیبانی الکترونیکی SEG را در جاده شمالی هواکیانگبی تأسیس کرد. در ابتدا، این بازار شامل بیش از ۱۶۰ تولیدکننده و ۱۰ کسب‌وکار مستقر در هنگ‌کنگ بود که تحت سیستم‌های مدیریت و فروش خود فعالیت می‌کردند و شکل اولیه بازار الکترونیک هواکیانگبی را نشان می‌دادند. در سال ۱۹۹۴، "فروشگاه بزرگ وانجیا" - زیرمجموعه گروه وانکه - در این منطقه افتتاح شد و صحنه تجاری محلی را احیا کرد. متعاقباً، پروژه‌های تجاری مختلفی - از جمله مرکز خرید مانها، دنیای زنان، شهر پوشاک جدید داهائو و نورپردازی طلایی - به طور متوالی راه‌اندازی شدند و فضای تجاری پر جنب و جوش هواکیانگبی را بیش از پیش تقویت کردند. با ظهور صنعت تولید الکترونیک در دلتای رودخانه مروارید، تقاضا برای قطعات الکترونیکی به طور قابل توجهی افزایش یافت. بازارهای تخصصی الکترونیک - از جمله شین آسیا، گائوکه دی (محل سابق شهر پوشاک شین داهائو) و گوولی - به رهبری شرکت‌های پیشرو مانند بازار الکترونیک هواکیانگ و بازار الکترونیک SEG به طور متوالی پدیدار شدند، در حالی که بازارهایی برای دسته‌هایی مانند ساعت، هدایا، محصولات دیجیتال 3C و تجهیزات مخابراتی نیز شروع به تأسیس خود در این منطقه کردند. این رونق تجاری منجر به افزایش هزینه‌های اجاره شد و کارخانه‌های داخل منطقه صنعتی را به تدریج به نقل مکان واداشت. در نتیجه، منطقه صنعتی شانگبو از یک منطقه کارخانه‌ای سنتی به "منطقه تجاری هواکیانگبی" و یک مرکز تجارت قطعات الکترونیکی تبدیل شد و در نهایت به "خیابان الکترونیک شماره 1 چین" که در سطح ملی مشهور است، تکامل یافت. توجه: داده‌ها و اطلاعات موجود در این مقاله از گزارش‌ها و مطالب معتبر گرفته شده است. در صورت وجود هرگونه تخلف یا نادرستی، لطفاً با ما تماس بگیرید.

منبع تصویر: اینترنت «هواکیانگ قبل از جاده آمد» یک ضرب‌المثل معروف در هواکیانگ‌بی شنژن است. این ضرب‌المثل به ریشه تاریخی این شهر اشاره دارد که «ابتدا کارخانه هواکیانگ وجود داشت و سپس جاده شهری به نام هواکیانگ نامگذاری شد.» توالی توسعه: شرکت هواکیانگ (تأسیس کارخانه در سال ۱۹۷۹) → جاده هواکیانگ (که بعداً نامگذاری شد) → منطقه تجاری هواکیانگبی. در ابتدا، کارخانه الکترونیک هواکیانگ در منطقه کوهستانی شمال گوانگدونگ واقع شده بود. در پاسخ به فراخوان ملی برای حمایت از توسعه شنژن، به منطقه صنعتی شانگبو در شنژن نقل مکان کرد. بعداً، این کارخانه با شرکت سانیو الکترونیکس ژاپن برای تولید تلویزیون‌های برند "هواکیانگ سانیو" سرمایه‌گذاری مشترکی انجام داد. از آنجایی که شرکت صنعتی هواکیانگ اولین شرکتی بود که در این منطقه مستقر شد، هنگامی که دولت شهری جاده‌ها را برنامه‌ریزی و ساخت، خیابان اصلی نزدیک شرکت را "جاده هواکیانگ" نامگذاری کرد. تنها پس از آن بود که هواکیانگبی به وجود آمد، از این رو ضرب‌المثل "هواکیانگ قبل از جاده آمد" رواج یافت. سانگ شیچیانگ، مدیر کل Kinghelm (www.kinghelm.net) و اسلکور (www.slkoric.com)، درباره Huaqiangbei بحث می کند عبارت «هواکیانگ قبل از جاده آمد» همچنین نمادی از مدل اولیه توسعه منطقه ویژه شنژن است - «ابتدا شرکت‌ها زمین را ساختند، سپس زیرساخت‌های شهری به دنبال آن ایجاد شدند» - و ریشه‌های هواکیانگبی را به تصویر می‌کشد. در معنای محدود، هواکیانگ‌بی به طور خاص به تنه اصلی جاده شمالی هواکیانگ اشاره دارد که از جاده میانی شنان در جنوب تا جاده هونگلی در شمال امتداد دارد و ۹۳۰ متر طول دارد. این خیابان تجاری عابر پیاده است که اکنون گردشگران در آن خرید و قدم می‌زنند و در کنار آن بناهای تاریخی بزرگی مانند سایگه پلازا، دنیای الکترونیک هواکیانگ، مرکز خرید مانها و شهر دیجیتال یوانیانگ قرار دارد. در معنای وسیع کلمه، «منطقه تجاری هواکیانگ‌بی» به کل منطقه تجارت الکترونیک واقع در جاده شمالی هواکیانگ اشاره دارد. این منطقه از جاده یان‌نان در شرق تا جاده هوافو در غرب، جاده میانی شن‌نان در جنوب و جاده هونگلی در شمال امتداد دارد و مساحتی بالغ بر ۱.۴۵ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد. منطقه تجاری اصلی شامل هر ۳۵ بازار تخصصی الکترونیک و همچنین تمام ساختمان‌های تجاری در هواکیانگ‌بی مانند شهر ژونگ‌هانگ، تیان‌هونگ، دنیای زنان مائویه و همچنین ساختمان‌های اداری یکپارچه و میدان تجارت جهانی در ضلع جنوبی جاده میانی شن‌نان است. وقتی مردم در تجارت عمده‌فروشی و منبع‌یابی لوازم الکترونیکی می‌گویند «به هواکیانگ‌بی بیایید»، تقریباً همیشه منظورشان هواکیانگ‌بی وسیع است - که نشان دهنده یک منطقه تجاری، یک فضا و حال و هوای شهری نیمه‌گرمسیری پر جنب و جوش است. شایان ذکر است که بسیاری از مردم منطقه اداری را با منطقه تجاری اشتباه می‌گیرند. با این حال، "منطقه اداری ≠ منطقه تجاری" و "زیرمنطقه هواکیانگبی ≠ منطقه تجاری هواکیانگبی". زیرمنطقه اداری بسیار بزرگتر از "هواکیانگبی تجاری" است که مردم معمولاً می‌شناسند. دفتر زیرمنطقه هواکیانگبی در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد و حوزه قضایی اداری آن بزرگتر است: از جاده هونگلینگ در شرق تا جاده هوافو در غرب، جاده شنان در جنوب و جاده هونگلی در شمال امتداد دارد و ۲.۹۶ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد. این شامل منطقه تجاری ۱.۴۵ کیلومتر مربعی و همچنین مناطق مسکونی و دولتی بزرگی مانند تونگشینلینگ، مجتمع کمیته حزب شهرداری و پارک لیچی می‌شود. توجه: داده‌ها و اطلاعات موجود در این مقاله از گزارش‌ها و مطالب معتبر ارجاع داده شده‌اند. در صورت وجود هرگونه تخلف یا خطا، لطفاً برای حذف با ما تماس بگیرید.

نام "Huaqiangbei" از گروه Huaqiang گرفته شده است. در سال ۱۹۷۹، دفتر صنایع الکترونیک استان گوانگدونگ به آنجا نقل مکان کرد. کارخانه های الکترونیک از شمال گوانگدونگ به شنژن رفت و شرکت صنایع الکترونیکی شنژن هواکیانگ را تأسیس کرد.دو حرف «هواکیانگ» نماد «چین قوی و مرفه» هستند. هنگام برنامه‌ریزی و ساخت جاده‌ها، شهرداری شنژن جاده نزدیک شرکت را جاده هواکیانگ نامید. بعدها، از آنجایی که بلوار شنان با جاده هواکیانگ تقاطع داشت، این جاده به بخش‌های شمالی و جنوبی تقسیم شد: بخش جنوبی جاده شنان به جاده جنوبی هواکیانگ تبدیل شد، در حالی که منطقه شمال جاده به اختصار «هواکیانگبی» نامیده شد. عکس: Huaqiangbei در روزهای اولیه منطقه ویژه اقتصادی شنژن، این منطقه چیزی جز مزارع برنج دورافتاده نبود. با تأسیس پی در پی کارخانه‌هایی مانند گروه Huaqiang و گروه Laiyinda در اینجا، به همراه مؤسساتی در زمینه ماشین‌آلات، انرژی، هوانوردی، الکترونیک و نساجی، این منطقه به منطقه صنعتی شانگبو در ناحیه فوتیان تبدیل شد. این منطقه محل استقرار شرکت‌های الکترونیکی از جمله Huaqiang Electronics، China Electronics، SEG Electronics، Jinghua Electronics، Aihua Electronics و SED Philips بود که پایه و اساس توسعه صنعت اطلاعات الکترونیکی Huaqiangbei را بنا نهادند. در سال ۱۹۹۴، فروشگاه بزرگ وانجیا، یکی از شرکت‌های تابعه گروه وانکه، از شهر یویی در منطقه لوهو به هواکیانگبی نقل مکان کرد. کسب و کار آن رونق گرفت و منجر به افتتاح مراکز خریدی مانند دنیای زنان، لوازم خانگی شونده، فروشگاه بزرگ مانه، نورپردازی طلایی، شهر کامپیوتر وانفانگ و شهر صوتی بین‌المللی شد. هواکیانگبی به تدریج از یک منطقه صنعتی به یک مرکز تجاری تبدیل شد. متعاقباً، بیش از ۵۰ بازار تخصصی یکی پس از دیگری افتتاح شدند، از جمله بازار امنیتی پاسیفیک، بازار هدایا، بازار ساعت، بازار ارتباطات بائوهوا، میدان مد شرقی، بازار دست دوم تونگبائو و فروشگاه بزرگ خلیج کازوی در جاده هوابی در همان نزدیکی. این تحولات، هواکیانگبی را به عنوان یک منطقه تجاری معروف در شنژن تثبیت کرد و از نظر نفوذ با منطقه تجاری دونگمن در منطقه لوهو رقابت کرد. رونق کسب و کار دنیای الکترونیک هواکیانگبی و تکمیل میدان SEG باعث رشد فروش مدارهای مجتمع شد و جمعیت زیادی را به هواکیانگبی آورد. در اکتبر ۲۰۰۸، انجمن صنایع الکترونیک چین، عنوان «خیابان الکترونیک شماره ۱ چین» را به هواکیانگبی اعطا کرد. در ژوئیه ۲۰۰۹، برای خدمت‌رسانی و مدیریت بهتر منطقه تجاری هواکیانگ‌بی، دولت منطقه فوتیان رسماً زیرمجموعه هواکیانگ‌بی را تأسیس کرد. هواکیانگ‌بی از آن زمان به یک مرکز توزیع لوازم الکترونیکی مشهور جهانی تبدیل شده است که مدارهای مجتمع و محصولات دیجیتال 3C در سراسر جهان به فروش می‌رسند. در آوریل ۲۰۲۴، «هواکیانگ‌بی» برای اولین دسته از فهرست حفاظت از نام‌های جغرافیایی شنژن، که تحت عنوان «نام‌های مکان‌های اصلاحات و بازگشایی» طبقه‌بندی شده‌اند، انتخاب شد و به شاهدی مهم بر تاریخ اصلاحات و بازگشایی شنژن تبدیل شد. سونگ شی‌کیانگ، مدیر کل Kinghelm و اسلکور، معتقد است که هواکیانگ‌بی ویترینی از دستاوردهای اقتصادی چین از اصلاحات و درهای باز است. توجه: داده‌ها و مطالب این مقاله از گزارش‌ها و منابع معتبر ارجاع داده شده‌اند. در صورت وجود هرگونه تخلف یا خطا، لطفاً برای حذف با ما تماس بگیرید.

آهنگ شیچیانگ، مدیر کل SIkor و Kinghelm سونگ شی‌کیانگ، متخصص کسب‌وکار در هواکیانگ‌بی، مربی استارتاپ و مدرس موسسه الکترونیک چین است. او دو شرکت را که در هواکیانگ‌بی رشد کرده‌اند، اداره می‌کند - شرکت نیمه‌هادی SIkor (www.slkoric.com) و Kinghelm الکترونیک (www.kinghelm.net). او با ترکیب تجربه عملی در صنعت اطلاعات الکترونیکی با نظریه کاربردی اقتصاد کلان، منطق توسعه هواکیانگبی را به طور سیستماتیک تدوین کرده است. چارچوب نظری او محکم و جامع است و موارد واقعی و داده‌های اقتصادی حاصل از تجربه شخصی او بسیار متقاعدکننده هستند، در حالی که روش‌های بیان و ارتباط او واضح و سرراست است. I. گذشته‌ی هواکیانگ‌بی دوره قبل از سال ۱۹۹۴، گذشته هواکیانگبی را نشان می‌دهد. این زمانی بود که دولت، در مراحل اولیه اصلاحات و سیاست درهای باز، صنعت اطلاعات الکترونیکی را پایه‌گذاری کرد. نسل اول پیشگامان در هواکیانگبی برای جمع‌آوری سرمایه اولیه سخت تلاش کردند و «روحیه هواکیانگبی» را که شامل جسارت در جنگیدن، جسارت در نوآوری و جسارت در ریسک‌پذیری بود، در خود پرورش دادند. این همچنین «زمان مناسبی» بود که توسعه هواکیانگبی را ممکن ساخت! II. حال از Huaqiangbei سونگ شی‌کیانگ معتقد است که هواکیانگ‌بی همچنین از «مزیت جغرافیایی» و «هماهنگی انسانی» برخوردار است. مجاورت با هنگ کنگِ از نظر اقتصادی توسعه‌یافته، همراه با انتقال صنعتی جهانی و سود جمعیتی سرزمین اصلی، این عوامل را در هواکیانگ‌بی همگرا کرده و ساختار اجتماعی منحصر به فرد «خودسازمانده» و مدل کسب‌وکار «کارگاه جلویی، کارخانه پشتی» آن را به وجود آورده است. این عناصر، همراه با تلاش‌ها و جسارت مستمر جمعیت‌های مهاجر، و ترکیب «امتحان همه چیز که صراحتاً ممنوع نشده است» با فرصت‌طلبی، و همچنین روحیه کارآفرینیِ شرط‌بندی بر روی فردا، درخشش امروز هواکیانگ‌بی را ایجاد کرده‌اند. این جوانه زدن روحیه کارآفرینی هواکیانگ‌بی بود که بعداً به «فرهنگ هواکیانگ‌بی» تکامل یافت! III. آینده Huaqiangbei سونگ شی‌کیانگ معتقد است که هواکیانگ‌بی مکانی جادویی است. تا زمانی که با پشتکار فکر شود، منطقی تجزیه و تحلیل شود، روند توسعه تاریخی دنبال شود و با قوانین اقتصادی همسو باشد، شرکت‌های کوچک و متوسط ​​در هواکیانگ‌بی هنوز فرصت‌هایی برای رشد دارند. با این حال، تحول و ارتقاء فوری مورد نیاز است. مدل مورد حمایت دولت مبنی بر "آوردن سازندگان و اجازه دادن به کارآفرینان برای جهانی شدن" به تدریج در حال اجرا است. SIkor (www.slkoric.com) و Kinghelm (www.kinghelm.net) که ژن‌های جسورانه و جنگنده‌ی Huaqiangbei را در خود دارند، در حال حاضر وارد مسیر سریع توسعه شده‌اند. در ۱۴ آگوست ۲۰۲۶، SIkor سومین فروشگاه فروش مستقیم خود را در Huaqiangbei افتتاح کرد - نمونه‌ای زنده از یک شرکت محلی که همچنان به تعمیق حضور خود در منطقه تجاری و رشد پیوسته ادامه می‌دهد.