نوع C: آیا واقعاً این رابط جهانی را درک می‌کنید؟ (یک)

وقتی صحبت از Type-C می‌شود، اولین چیزی که اکثر مردم به آن فکر می‌کنند، دوشاخه شارژ تلفن‌های همراه است. این نوع شارژر نه تنها ظاهری ساده دارد، بلکه دردسر اتصال دوشاخه به جلو و عقب را نیز از بین می‌برد. البته، چیزی که برای مردم مفیدتر است این است که تلفن‌های همراه مجهز به دوشاخه‌های Type-C عموماً دارای عملکرد شارژ سریع هستند. من معتقدم بسیاری از کاربران هواوی لحظه پرتنش سی ثانیه‌ای نجات اضطراری را تجربه کرده‌اند. پس از چند دقیقه اتصال، نزدیک به ۴۰ تا ۵۰ شارژ داشته‌اند.

زیر،علامت ناوبری طلاییسردبیر با شما صحبت خواهد کرد:نوار Cآیا واقعاً رابط جهانی را درک می‌کنید؟

1.What is USB?

برای درک Type-C، ابتدا باید بدانیم رابط USB چیست. USB (UniversalSerialBus) یک گذرگاه سریال جهانی با ولتاژ 5 ولت است که از plug-and-play و قابلیت تعویض در حین کار (hot-swappable) پشتیبانی می‌کند. USB در سال 1994 متولد شد و به طور مشترک توسط Compaq، IBM، Intel و Microsoft برای یکپارچه‌سازی رابط‌های لوازم جانبی مانند چاپگرها، مودم‌های خارجی، اسکنرها، ماوس‌ها و غیره راه‌اندازی شد. USB4 به عنوان رایج‌ترین رابط در زندگی روزمره، از اولین نسخه داخلی در سال 1994 تا به امروز، به مدت 25 سال توسعه یافته است. با ارتقاء مداوم پروتکل انتقال USB، سرعت انتقال داده نیز به صورت تصاعدی افزایش یافته است.

در رابط USB رایج ما، سیم‌های مسی زیادی برای انتقال داده وجود دارد، اما سیم مسی فقط وظیفه هدایت الکتریسیته را بر عهده دارد. نمی‌تواند مستقیماً داده‌های مورد نیاز ما را منتقل کند. در این زمان، به کمک پروتکل انتقال نیاز داریم. در پروتکل انتقال USB، تراشه ولتاژ رابط USB را کنترل می‌کند تا با توجه به محتوای مورد نظر برای انتقال تغییر کند، تا به هدف انتقال داده دست یابیم. آنچه ما اغلب USB2.0، USB3.0، USB3.1، Thunderbolt 3 و موارد مشابه می‌نامیم، پروتکل‌های انتقال داده هستند.

2.The birth of Type-C

در دوران USB1.0 تا USB2.0، اشکال رابط کاربری زیادی وجود داشت. به دلیل سرعت انتقال پایین پروتکل‌های اولیه، اکثر رابط‌های کاربری در آن زمان چهار سیم داشتند. سمت چپ و راست برای شارژ و سمت وسط برای انتقال داده استفاده می‌شد. رایج‌ترین انواع این نوع شامل Type-A، Micro-B و غیره است. نیازی به گفتن نیست که Type-A یکی از رایج‌ترین رابط‌های ما است. Micro-B همان چیزی است که در سال‌های اولیه "پورت اندروید" نامیده می‌شد. با این حال، از آنجایی که مردم به سرعت انتقال داده بالاتر و بالاتر و سرعت شارژ سریع‌تر نیاز دارند، بدیهی است که چهار سیم دیگر نمی‌توانند نیازهای ما را برآورده کنند. بنابراین، Type-A، Type-B و Micro-B که به تازگی طراحی شده‌اند، با پروتکل سریع‌تر USB3.0 عرضه شدند.

رابط جدید، پنج سیم دیگر به چهار سیم اصلی اضافه می‌کند. با این حال، چنین سوکت بزرگی در تلفن‌های همراه با فضای داخلی محدود، نقص‌های جدی دارد. بنابراین، اکثر تلفن‌های اندرویدی هنوز از رابط قدیمی Micro-B استفاده می‌کنند. اما در عین حال، اپل آیفون ۵ را به رابط جدید Lighting مجهز کرد. رابط Lighting در مجموع هشت سیم دارد. سرعت انتقال داده سریع‌تر است و همچنین از اتصال برگشت‌پذیر پشتیبانی می‌کند. نکته کلیدی این است که اندازه آن بسیار کوچک است، که در عین حال رابط Micro-B را در تلفن‌های اندرویدی کاملاً شکست می‌دهد. تلفن‌های اندرویدی برای حفظ ظاهر خود به رابط بهتری نیاز مبرم دارند. سرانجام، در سال ۲۰۱۴، رابط Type-C عرضه شد.

متن بالا مقدمه‌ای مرتبط است که توسط سردبیر جین‌هانگبیائو برای شما آورده شده است. امیدوارم برای شما مفید باشد. از خواندن شما متشکرم!